Murat Yahşi

En kötüsü eve geç kalmamak için bir sebep bulamamak galiba. Koştura koştura evine yetişmeye çalışan adamlara imreniyorum. Alışveriş yapmalarına, bahşiş bırakmalarına, ellerindeki paketleri arabalarının arkasına atıp, hızlıca hareket etmelerine. Telefon açıp "yoldayım az sonra evde olurum merak etmeyin"lere imreniyorum bir de...
Sayfa 57·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Ağzımı hafifçe açmayı denedim. Dudaklarımı kıpırdatmak istediysem de nafile. Tek bir ses bile çıkmadı. Denedim ama olmadı, bağıramadım. Harfler amaçsızca kafamın içinde dönüyordu ve bir süre sonra anlamlı bir kelimeye, sese dönüşemeden can verip yığılıyorlardı. Cansız harflerin üst üste yığıldığı bir toplu mezar olmuştu zihnim. İnsanın söylemek istediklerini söyleyebilmesi nasıl da büyük bir nimetmiş meğer o zaman anladım.
Sayfa 17·Kitabı okudu
Alıntı
Merak ediyorum, bütün insanlar yanlarına sinsi bir gölge gibi sokulan, yüzünü başka bir tarafa çevirmişken bir anda arkasında bitiveren ölüme aynı tepkileri mi verir acaba? Ölümün karşısında ilk düşündüklerimiz, ilk söylediklerimiz, ilk hissettiklerimiz aynı mıdır? Yoksa farklı yaşamları tercih eden insanların, ölümle yüz yüze geldiklerinde ilk söyledikleri cümleler de farklı kelimelerden mi oluşuyor? Ölümle karşılaştıklarında farklı hayallerin teselli veren buğusunda kendilerini kaybetmeye mi çalışıyorlar?
Sayfa 15·Kitabı okudu
Alıntı
Gerçeklik ne kadar yalın bir yüzle karşımızda haykırırsa haykırsın, biz yine de kendi beklentilerimizin içten içe fısıldadığı yalanlara kulak kesiliyoruz.
Sayfa 13·Kitabı okudu
Alıntı

Murat Yahşi

, bir kitap okudu
10/10
·136 syf.·
Beğendi
·
2 saatte okudu
·
2026 80. kitabı
Reklam