Deli gönül değme çaydan bulanmaz
Coşarsa dalgası kendinden olur
Derdsiz âşık diyar diyar dolanmaz
Gezdirir kavgası kendinden olur
Gönüle delidir demiştik baştan
Üşümez borandan ıslanmaz yaştan
Boğulmaz denizden yenmez ateşten
Ateşi kor közü kendinden olur
Gönül bir deryadır dalgası dinmez
Her güzele meyil verip dost denmez
Taşıma su ile değirmen dönmez
Dökülür çarka su kendinden olur
Sayfa 51 - Deli Gönül Değme Çaydan Bulanmaz·Kitabı okuyor
Çalıp eğlenmezsem saz neme gerek
Her güzelden birer hisse umarsın
Her türlü nesneye âşıksın gönül
Gülüp oynamazsam kız neme gerek
Geçti güzelliğin çağı nâfile
Güz gelince kuşlar iner sâhile
Ne söylesen kâr eylemez gâfile
Üstüme düşmenik söz neme gerek
Merd insanın sözü uyar özüne
Tezene teline vurmak sazına
Doğru gören gider yolun düzüne
Düz yolu görmeyen göz neme gerek
Bir Veysel demişler olabilirsem
Söylerim sözümü bilebilirsem
Bir cura sazım var çalabilirsem
Defli dünbelekli caz neme gerek
Sayfa 50 - Her Türlü Nesneye Âşıksın Gönül·Kitabı okuyor