Seni arıyorum gri Ankara sabahlarında, hücrelerimde yankılanan hasretini takip ederek.. Bende bir hal var; yokluğunla geçen her anı bu iz sürmede kendine katık eden.. Şimdiden 480 saniye sonra bulacakmışım gibi oyalıyor beni.. Sonra seni özlemeye devam ediyorum tüm mesafe ve zamanı gücümün yettiğince aştığım bu satırlara sığınarak..
Aklıma her gelişinde benim gibi yalnız bir kitap alıyorum elime. Satırları okudukça içimi senin kitapları kelimelerin doldurduğunu görüyorum. Birden bir şiir çıkıyor karşıma;
Bir düşün'de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz..
Sonra kapatıp kapağını ben sana dönüyorum, kitapsa kelimelerine..
Şimdi o var diye yaşamak öyle güzel
Çirkin olan ne varsa değişti kendiliğinden
Dokunduğu her şey bir bir aydınlanmakta
Saksıda çiçekler büyüyor güzelliğinden