Fotoğraf tecelli karşısında
ne kadar aciz.. Çünkü sınırlıyor, tanımlıyor, daraltıyor ve asla
görüneni olduğu gibi yansıtmıyor. Sadece oradan bir katre, bir anı dondurup hatıra olarak saklıyor. Bunun için gittiğiniz mekânı fotoğraf makinenizle değil de gönlünüz ve gözünüzle seyrettiğiniz zaman sizde daha çok kalıyor. Asıl görünen gözünüzle gördüğünüz. Fotoğraf görünenden bir nefes sadece.
Bir iz, bir hatıra.
- dağ dağa kavuşmaz ama dağa kavuşulur, dağ kavuşturur. Dağın zirvesine çıkmak bir tevhid, birlik hâlidir. Vuslatin en üst noktası.. Dağı aşmak ise ona hükmetmek değil, onu idrak etmek onu kendinde bilip kendini onunla bilmektir..