Elif İkra ÇİMENLİ

Hayatta bazı şeylerin tedavisi mümkün değildi. Bazen sadece öyle olması gerekiyordu ve oluyordu.
Sayfa 327·Kitabı okudu
Reklam
“Gidin. Ben onları oyalarım.” “Hayır.” Başımı yana salladım. “Tek başına olmaz.” “Daha önce sen benim için bunu yapmıştın. Şimdi benim de senin için yapmama izin ver.” “Tamam. Ama ölme.” dedim, “sakın öleyim deme.” Gülümsedi.
Sayfa 321·Kitabı okudu
En başından beri ona güvenimi kıran şeyler, aslında hep onun beni güvende tutmak için yaptıklarıydı.
Sayfa 298·Kitabı okudu
Oysa tek istediğim, ona sadece “güvendiğim için güvenmekti.”
Sayfa 297·Kitabı okudu
Eğer yanlış ipi çekersem sevdiğim insanları öldürebilirdim. Ne zaman olmuştu bu? Ben ne ara insanları bu kadar önemsemeye başlamıştım? İnsanları bu kadar sevmeye başlamıştım? Daha önce böyle yapmamak için bir sebebim yok muydu? Sebebini hatırlamasam da artık hatırlamanın bir önemi olmadığını biliyordum. Güvende olmasını istediğim insanlar vardı, nasıl başaracağımı bilmiyor olsam da onların güvenliğini sağlamak tek umursadığım şeydi.
Sayfa 295·Kitabı okudu
Reklam