“Köyde bir insan olarak mutlu muydun?” diye soruyor.
Ağzımı açıyorum ama hiçbir şey söyleyemiyorum. İçimi bir hayal kırıklığı kaplıyor. Çok basit bir soru ve buna cevap verebilmem gerekiyor. “Bazen mutluydum. Ama…”
“Oraya ait olduğunu hissedemedin mi?”
“Bazen uyum sağlayamıyor gibi görünüyordum.”
Yardım etmeyi ve yardım istemeyi, başkalarına güvenmeyi ve başkalarının kendisine güvenmesini sağlamayı, kendi başına olsa da bir grubun parçası olarak nasıl daha da güçlü olacağını öğrenmiş.
“Ohoo, sen şu anda Türkiye’desin kızım. Çalışarak oyalanmak olur mu… Adetlerimize aykırı bir kere. Biz dört günlük tatilleri bile, koy önüne iki gün, koy sonuna üç gün, dokuz güne çıkarmayı başaran bir milletiz.”