Meryem lapa lapa yağan karı seyrederken,gözünün önünde Molla Feyzullah canlandı;tespih'inin tanelerini çeviriyor, öne eğilip o yumuşak,titrek sesiyle fısıldıyor: Ama o çiçekleri diken, yaratan da Allah, Meryem co. Senden onlara bakmanı, büyütmeni istiyor. Dileği bu, kızım.
"Gecenin gündüze dönmesini, günün geceye dev-
rilmesini sağlayan sensin, ölümden dirim hasil eden,canlıdan ölüm çıkaran sensin; senin her şeye gücün yeter; bağışladığın dayanma gücüyle kuluna destek olan sensin."
Küreğin tersiyle toprağı düzeltti. Küçük yığının
önüne diz çöktü, gözlerini kapadı.
Dayanma gücü ver, Allahım.
Bana sabır ver.
"Ah, Meryem co."
Gelip kızın yanına oturdu, yüzünü ellerinin arasına
aldı. “Durma, ağla yavrum. Doyasıya ağla.
Utanılacak bir şey yok bunda.Ama kızım,
Kuran'ın dediklerini de hiç unutma: 'Ne mutlu ki ona, Yaradanın ahretine göçene; her şeye gücü yeten, ölümü ve yaşamı yaratan, seni onlarla sınayan Rabbin yanına.' Kuran gerçeği söyler, kızım. Bize reva gördüğü her imtihanın,her üzüntünün gerisinde, mutlaka bir nedeni vardır Tanrı'nın."