Cengiz Aytmatov kalemini beğendiğim bir yazardır. Ve bu eserinde de beni şaşırtmadı.
İlk olarak saygı görmek yaşla, akılla değil para ile olması günümüzdeki gibidir.(Mümin Dede- damadı Orozkul ilişkisi)
İkincisi insanların olduğu her yerde istila vardır, zarar vardır.
Üçüncüsü kadınlar o zamanda da çocuk doğurabildiği zaman toplumda yer edinebiliyormuş, en çok buna üzüldüm ki kısmen bazı bölgelerde halen öyledir. (Kitapta Bekey Teyze)
Dördüncüsü çocuklar her görür, hisseder, anlar ve sorgular.
O yüzdendir ki çocuklarımızı sevgi-saygı geleneklere saygılı, inançlı, vicdan sahibi olarak yetiştirmeliyiz.
Son olarak en çok üzüldüğüm şey ise kitaptaki çocuğun içinde bulunduğu durumdan umudunu yitirmesi ve balık olması.