Bugün kendim için ve sevdiğim için bir not düşüyorum hayata ,hiç silinmesin diye 10 yıl sonrada baksam bu hep burda kalsın evet acılarımızı hüzünlerimizi paylaştığımız yakınlarımızla çevredeki insanlarla son 3 yıl beni anlamadıkları düşünüyorum bir insana değer vermek onu yüceltmek onun hayata tutunmak için bazen umut dolu cümlere , gülümsemelere ihtiyaç var dır
Benim en büyük kaygım herşeye geç kalmam hissi yaşamamdı bazı şeyleri ilk yaşamak bazılarını sonra yaşamak diye bir kanı var mı bilmiyorum kararsızlığım belkide beni bu hale getirdi ve bazen bir yerden başlamak gerekiyor bir bir şeyin ucundan tutup başlamak gerekiyor ve anladımki zaman ne kadar önemliymiş herşeyden tassaruf edebiliyoruz ama zamandan tasarruf edemiyoruz ....