Melike ÖZMEN

Madde dünyasında maddi başarılardan çokça bahsedilir.Kişinin iyi bir gelir elde etmesi,bir unvanı olması,konfora dayalı bir yaşam sürdürmesi başarı olarak nitelendirilir.Ama en önemli olan, insanı insan yapan insan olma özelligimizden söz edilmez. Başarı kavramının ne kadar daraldığını aslinda içi doldurulmadığı takdirde ne kadar boş olduğunu görememek, gereksiz bir yarış politikası olduğunu anlayamamak,mümkün değil... Yaparsın yada yapmazsın, yapılmadığında, başarısız adlandırılmasının yanlış olduğunu düşünüyorum. Ön planda da olmayan,sessiz sedasız kendine dönük,etrafını ve kendini güzelleştirmek amacını taşıyan, insan olma çabasında ilerlemekte bir başarıdır. Başarı yoktur. İnsan olmanın gerekçesiyle ,doğru kriterlerine uygun yaşamak bizi başarı tuzagiyla karşı karşıya getirmemeli diye düşünüyorum... Çünkü kaybeden varsa ,kazanan yoktur... M.Özmen
Reklam
Benim başıma ne geldiyse bildiklerimden geldi. Çünkü bilmemem gerekirdi öğrenmem için.Ne kadar çok şey bildiğimi zannettigimde, o kadar çok yanıldım. Bilmemek gerekiyor öğrenmek için... Tıpkı bir çocuk gibi. Hiç bir çocuk bildiklerinden bahsetmez,her zaman merak eder ve herzaman sorar belkide bildiği halde... Eğer bildiğimi iddia edersem ,geri bildirimlerim bilmediğimi ispat edercesine karşılığını gösterir. Sonra kendime gelen ,geri bildirimle, sorarım tekrar kendime, "Ben nerde yanlış yaptım?" O kadar çok şey öğrenmenize rağmen, hala yanılıyorsanız, bildiklerinize bakın. Yeniden öğrenmek için bilmediklerinize ,yeni bir adım atın. M.Özmen
Kalemim...
Dar'almış, kendi iç'inde sıkışmış ruhların azap'larını da gördüm zamanla... İrade'nin verdiği azad,irade'sizliğin verdiği azaptır! İrade'sizliğin cehennem boyutun da,İrade'sizlerin hüsranı olurmuş yeşiller. Saate ne zaman baksam, azad'dan azap'a geçmiş.... Zaman kavramıda azap... H'iç ruhum'u azad etmemişim ,geçmiş zaman kiplerinde... Şu cehennem boyutundan boyu'tu'mu aşıp'ta geçememişim. Esaretini bana dayamış zaman, Bırak'saydı ben'i! Dedim oysa bırak ben'i... İrade'sizliğim özgürlüğe c'esaret etmemiş... Bazen bıraktı ben'i... Cennet boyutunda beden'imin kabri'ne sığamadığını da gördüm sonra... Kabrimi sıkdıkça ruh'umun iç'i, fışkıracak yeşillenecektik! Azad yolunda azap'ta çekmeyecektik... Ruhsuzlan'ma Ruhum... Huzur'suz ol'madın ki hiç, hu'y'suzlanma... M.Özmen
İnsanların hayattaki en büyük başarısı,yaşıyor olmak... Çünkü hiç kimsenin ,unvanı yada olduğu konumunun arkasında ,gerçek insanlığı ve gerçek vicdanı yoksa ,hiç bir başarı elde etmiş olamaz. M.Özmen