Peki, insanın kalben büyüdüğünü nasıl anlayabiliriz?
Bazen içimin bir parçasının on bir yaşında takılıp kaldığın hissediyorum.
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yer vardır. O yer ki anılarla yaşamaya devam eder.
Hatırladığın çocukluk, içinde hala yaşıyor.
Her insan küçükken birine sarılıp ağlamıştır mutlaka. Ama yetişkin olduğumuzda artık böyle şeyler yapmayız. Ben babama sarılıp hiç ağlamadım. Bir kere bile. Birine sarılıp teselli bulduğumuz anlar hayatta kaç kez yaşanır ki? Belki de Su Samuru’yla evlenmeye karar vermemin en büyük sebebi,ona sarılıp ağlamış olmamdı.