Biz bu dünyaya ayırmaya, bölmeye, parçalamaya, gelmedik. Biz kırıkları onarmaya, ayrılanları birleştirmeye, hasılı insanlar arasında köprü olmaya geldik.
Yaşadığımız bütün anlar içerisinde neden bu anı seçtiğimizi açıklamak da,kendi hikâyemizi bir roman gibi yeniden anlatmayı gerektirir elbette.Ama en mutlu anı işaret ettiğimizde,onun çoktan geçmişte kaldığını,bir daha gelmeyeceğini,bu yüzden bize acı verdiğini de biliriz.