Melisa Taşkaynatan
@Melisa_02
" Kitaplar, başka bir yerde olmak isteyen insanlar içindir." / Mark Twain
39 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
"İçimizde şeytan yok... İçimizde acizlik var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var..." Bu söz aslında tüm kitabı özetliyor.Kitap aslında bir aşk hikayesi üzerinden çok fazla şey anlatıyor: toplumu, insanın iç dünyasını, baskı ile alınan yanlış kararların hayatı nasıl mahvedebileceğini, yanlış kararların sevdiğimiz insanları kaybetmemize sebep olacağını bizlere anlatıyor.
Aslında insanların kendileriyle olan iç çatışmalarını, gerçeklerle yüzleşmekten korkarak yanlışlarımızı içimizdeki şeytana yükleyerek sıyrıldığımızı konu almasından güzel dersler çıkarabiliriz. Fakat olay örgüsü bende hiç merak uyandırmadı sonunun böyle biteceği belliydi, bazı yerlerinde çok sıkıldım normalde bir günde bitebilecek bir kitapken günlerce bitirmekte zorlandım. Ama yine de verdiği derslerle okunmaya değer bir kitap.
9/10
Beğendi
Kitabın arka kapağında yazan " Almanya ' da dönemin gençliğini etkisi altına alan romanın, birçok kişinin intiharın neden olduğu, Werther'in giydiği mavi frak, sarı yelek ve çizmelerin o yıllarda moda haline geldiği.." bu yazı dikkatimi çekmişti. Kitabı okuduktan sonra binevi intihara teşebbüs içerdiğinden kimsenin kötü bir zamanında okumasını tavsiye etmem.
Kitap genç Werther'in duygularını arkadaşına anlattığı mektuplardan oluşuyor. Kitap, Werther'in bir kadınla tanışıp ve ona aşık olmasıyla başlar, beraber güzel vakitler geçirirler fakat sonradan Werther Lotte' nin nişanlı olduğunu öğrenir. Buna rağmen aşkını yaşamaya devam eder. Lotte onun sevgisini bilerek nişanlısıyla evlenir. Werther'in aşkı imkansıza dönüşür. Aşkını, yaşadığı o duyguları, hissettiklerini, yaşadıklarını anlattığı bu satırlarda onun duygularını, yaşadıklarını içimde hissettim. Onun adına çok üzüldüm, ama hayranlıkla bakacağınız bir aşk ;her gün eşiyle beraber gördüğü kadını içi acımasına rağmen sesi çıkmayan bir adam. İlişkilerini bozmamak için, onların mutluluğu için kendini bitiren bir adam.. Gerçekten çok acı bir durum, vazgeçemediği aşkı yüzünden gün geçtikçe kötüye giden 25 yaşında ki bir gencin acılarını konu alıyor. Aşkın her duygusu çok güzel işlenmiş. Altının çizilmesi gereken o kadar çok güzel sözleri var ki bitmiyor. Kendinizden parçalar bulacağınıza eminim... İyi okumalar
Bu kitap ile Kafka'ya güzel bir giriş yapabiliriz Kafka'yı ve ruh halini anlamak için güzel bir kitap. Kitapta çeşitli olaylar hakkında düşüncelerini kısa ama öz cümlelerle yazıya dökmüş . Ancak tavsiyem bu kısacık kitabı kafanız rahatken okumanız. Yazılan sözler ve yazılar yoğun bir şekilde kafanızı kurcalayacak ve ister istemez düşünmeniz gerekecek. Ne demek istiyor? Neyi anlatmak istiyor? gibi.. Bu yönü ile felsefi bir kitap da denebilir. Bu dediğim gibi Kafka'yı, felsefesini ve belki de hayatı anlamak için bir başucu kitabı olabilir. Zaman zaman açıp okuyabilirsiniz.
Kafka'nın babasına içini döktüğü, hayatı boyunca söyleyemediklerini söylediği ama babasına ulaşmayan mektubu. Her ne kadar babasına ulaşmasa da Kafka'nın babasına karşı yaşamında yaptığı en büyük saldırıdır bu mektup. Babasının hareketleri ya da konuşmalarından neler çıkardığını, ona yaşattığı travmaları, söylemediklerini bu mektupta dile getirmiş. Bir baba olarak yapması gerekenin öğüt vermek yerine örnek bir yaşam olduğunu vurgulamıştır. Şu an belki çoğumuzun ebeyvenlerine örnek olması gereken bir kitap. Bir çocuğun babasına, ailesine bakış açısını çok güzel ele almış. Çoğumuzun ebeyvenleri genelde çocukların sorularınızı önemsemez, ciddiye almaz, kaçamak cevaplarla geçiştirir ama kullandığınız her cümle yaptığınız her hareket çocuğunuzun hayatına bir şey katıyor. Onda kalıcı bir etki bırakıyor. Kendimizden, çevremizden birçok kesit var. Kafka burda , ebeyvenleirmiz hakkında bazı duygularımızı, düşüncelerimizi ve sustuklarımızı yazıya dökmüş. Okunmaya değer bir kitap..
"Her yetişkin önce çocuktu. Ama pek azı bunu hatırlıyor."
Yazar kitabının girişindeki ithaf sayfasında kullandığı bu iki cümle sanki tüm kitabın özeti.Küçük bir çocuğun gözünden dünyanın nasıl bir yer olduğunu gösteren kitap zaten kendini ispatlamış dünyanın en iyi eserleri arasına girmiş. Yaşın hayat için bir önemi yok. Aslında önemli olan yaşadıklarımız. Yaşayıp da hayatımızdan bir şeyleri çıkarıp eklediğimiz. Önemli olan hayattan aldığımız dersler.
Küçücük bir çocuğun düşüncelerini okuyoruz. Ve her cümlesinde durup düşünüyoruz. Aslında ne kadar da doğru. Biz hayatımızın neresindeyiz. Ve biz elimizdekilerin kıymetini biliyor muyuz?
Bence elimizdekilerin daha fazlasını istiyoruz. Doymuyoruz. Yaşadığımız yerin değerini başka yerlere gittiğimizde anlıyoruz.
Bu eser benim için çok kıymetli. Ve herkesin okuması gerekiyor diye düşünüyorum.
Kitap bittikten sonra kendime sorduğum bir soru var.
'bu kitaptaki hangi gezegendeyim?'
Küçük Prens'le çiçeği arasındaki ilişkiyi çok sevimli buldum ben. Özellikle dünyadayken onu düşünmesi filan çok hoştu, yüreğimi de burkmadı değil. Umarım Prens çiçeğine kavuşmuştur.
Uzun lafın kısası, bence bu kitap için çocuk kitabı denmesi yersiz, zira Küçük Prens, içinizdeki çocuğa sesleniyor.
Ve hepimiz bir zamanlar çocuktuk.
