"Şu anda yok oluversek herhangi bir teessür duyar mısınız? Hayattan ayrılmayı istemeyiz, çünkü tatmin edilmemiş bir çok arzularımız vardır."
Ömer tam da sevdiğini söylediği ve duygularını bir hayli hissettiği anda kendisini doğurana yaşadığı yaşama şükretti. Öyleyse bizi diri tutan duygularımız mıdır?
İnsanın en önemli vakti, bulunduğu andır ki yetkisinin olduğu tek zaman dilimidir. En önemli kişi, yanında olduğu kişidir ki diğerleriyle ne vakit bir arada olacağını bilemez. En önemli işi ise iyilik yapmaktır ki insanın dünyaya gönderilme amacı budur.
İnsan, duman adamları yarattı. Artık duman adamlar insana hükmediyor. Zamanı bir hiç çaldıysa eğer kendi ellerimizle bir sigara dumanı için kurutmaya izin verdiğimizin göstergesidir. Koparıp kendi ellerimizle verdiğimiz çiçek de kendimize ait zamanlarımızdır:
"... Bu ana kadar yapraklarda bir damla olsun hala hayat belirtisi vardır. Ama onlar canlı zaman sevmedikleri için sigaralarını yakar ve içerler. Zaman gerçekten o vakit gerçekten ölür... " (Ende, 2010, s. 271).
"Öyleyse bu duman adamlar insan değiller mi? "
"Hayır, sadece insan şeklinde görünüyorlar... İnsanlar onların oluşmasına olanak tanıdıkları için var oldular. Bu da yetmedi. Şimdi insanlar onların kendilerine hükmetmesine de olanak sağlıyorlar" (Ende, 2010,171).