Ezgi DOĞAN
@Melodili
Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler
İzmir, 26 Mart 1995
138 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Atatürk
Lord Kinross, 1944’den 1947’ye kadar Kahire’deki ingiliz büyükelçiliği’nde görev yapmış "Atatürk Bir Milletin Yeniden Doğuşu" isimli kitabı yazmak için uzun süre Türkiye’de kalmış ve bu
Güzellik gözle görünenden daha fazlasıdır.
Son zamanlarda yitirdiğimiz insanlığımızı yüzüme tokat gibi çarptı quasimodo. Bu kambur ve çirkin görünümlü adam yıllarca sevgi görmeden, dışlanarak büyümüş olmasına rağmen yüreğinin güzelliği kitaptaki karakteri gün ışığı gibi parlatmış.
Bazen çok şaşırıyorum. Bazı yazarlar bu tarz senaryoları nasıl kurgulayıp, en ince ayrıntısına kadar kendileri yaşamış gibi bu kadar olayın içine sürükleyebilir okuyucuyu.. Viktor Hugo cidden çok büyük bir yazar. Her kitabının ayrı bir tadı var. Gerçekten çok kültürlü, muhakeme ve mukayese yeteneği fevkâlâde gelişmiş, anlatımını biraz sohbet ediyor havasıyla yapan, akıcı bir üslup sahibi, bilgili, olayları 3-4 farklı koldan anlatıp sonra 50-60 sayfa önce bahsettiği bir konuya dönmeyi ya da en azından atıf yapmayı seven bir yazar.
Bu kitapta ortaçağdaki krallık düzenini eleştirmiş ve köhnemiş, duyarsız, çürümüş bir toplumu tasvir etmiş.
Son zamanlarda okuduğum birkaç kitapta aşırı can sıkıcı şekilde; geçmişte, idamın halk tarafından ilgiyle ve heyecanla karşılanması olayına rastladım.
Toplum, insanlık hep böyle miydi diye soruyorum. Sanırım cevap "evet". Neyse...
Kitaplar iyi ki var..
"Ben bir insandım"
Ah Ortadoğu insanının bu makus kaderi...
Ezidiler hakkında pek bilgim yoktu. Ancak kitap baştan sona, beni bu boşluğu kapat diye kaşıyıp durdu. Uzunca bir süre araştırma konum olacak.
Son yıllarda gittikçe azalan hümanistliğimin artık bitmek üzere olduğunu hissediyorum. İnsan canlısından tiksindiğim kadar hiçbir şeyden tiksinmiyorum. Bu kitap beni çok fena tetikledi.
Bazen düşünüyorum herkesin inandığı tek bir din olsaydı dünya nasıl olurdu?
İçindeki vahşiyi ara
Kitaba başlayalı neredeyse 1 yıl olacak. Hayatımın kötü bir döneminde başladım. Bu kitap başucumda, kendimi ne zaman yorgun ve güçsüz hissetsem 10 sayfa okuyup kendime geldiğim bir kitaptı. Sündürmemim sebebi aslında biraz da buydu. Hep kötü hissettiğimde okumuşumdur.
İçimdeki vahşiyi görmemi sağladı her seferinde. Sirkelenip derin bir uluma iç güdüsüyle tüm kırgınlıklarımı sayesinde üstümden fırlatmışımdır.
Aslında oldukça ağır ve bir o kadar tokatlayıcı bir kişisel gelişim kitabı olduğunu söyleyebilirim. Okudukça çevremden örneklerine rastladığım bütün kadınlara bu kitabı önerdim.
Hiçbir masal öylesine yazılmış çocuk avuntusu hikayeler değilmiş. Tüm bu öyküler altında derin anlamlar taşıyan, kadının vahşi ruhuna gönderme yapan eşsiz anlatımlarmış. Clarissa gerçekten mükemmel bir kadın ve bu hikayeleri karşılaştığı topluluklardan öyle güzel bir araya getirip yorumlamış ki her bir detay ufkumu açtı diyebilirim.
Kitabın her kısmını anlayabildiğimi söyleyemem ama hislerim konusunda oldukça eminim.
Toplum tarafından kabul görmeyen tüm yönlerinizi, dile getirmekte zorlandığınız duygularınızı, değersizleştirilen düşüncelerinizi ve dışlanan bedeninizi bu kitapta bulacaksınız. Okuyun ve kendinize, olduğu gibi, eksiksiz bir kabul ile sahip çıkın. Kendi doğasını keşfetmek isteyen, belki de bugüne kadar bunu hiç düşünmemiş olanlar için önerilmeli. Çünkü bir insanın kendine yapabileceği en büyük iyilik, kendini tanımaktır. Bu yüzden elinizdeki kişisel gelişim kitaplarını bir kenara bırakın ve bunu okuyun.
Hiçliğin Uçurumunda
Ne uzun bir iç döküştü bu.
"Ah evet seni çok iyi anlıyorum çünkü benim de böyle hissettiğim zamanlar oldu. Aslında yalnız değilsin" dediğim o kadar çok bölüm oldu ki.
Kitap; baktığınızda