Melek
@Melssssssss
Türk Dili ve Edebiyatı
Siirt, 18 Kasım
122 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Bu kitabı okurken sürekli şunu düşündüm: İnsan bazen en çok kendini ihmal ediyor. Kendine Hoş Geldin tam olarak bunu hatırlatan bir kitap. Dili çok sade, o yüzden okumak yormuyor. Bazı cümleler de ister istemez durup düşünmene sebep oluyor.
“Herkese yetişmeye çalışırken kendine geç kaldın.”Bu cümle beni gerçekten yakaladı. Çünkü çoğu zaman başkaları için bir şeyler yaparken kendimizi ne kadar geri plana attığımızı fark ediyorsun.Kitap, büyük büyük şeyler anlatmıyor aslında. Daha çok günlük hayatta yaşadığımız, çoğu zaman dile getirmediğimiz duygulara değiniyor. “Kendine iyi davranmayı öğrenmedikçe, başkalarından anlayış beklemek zor.” düşüncesi kitap boyunca hissediliyor.Bazı yerlerde tekrarlar var ama bunu rahatsız edici bulmadım. Aksine okurken “evet, doğru” dedirten yerler oldu. Kendini yorgun, kırgın ya da biraz kaybolmuş hisseden biri için iyi bir eşlikçi olabilir.
Benim için sakin, yormayan ama düşündüren bir okuma oldu. Özellikle kendini hep erteleyenlerin bu kitapta kendinden bir şeyler bulacağını düşünüyorum.
'Su Kasidesi Şerhi' benim için ayrı bir anlam taşıyor çünkü bu kitap eski edebiyat hocamın bana hediyesiydi. Ancak yeni yeni oturup hakkıyla okuma fırsatı buldum. Açıkçası Fuzûlî’nin dünyasına tekrar dalmak, her beyitin altında hem anlamını hem de kelime açıklamalarını görmek beni çok mutlu etti.Eski Türk edebiyatına hâkim olduğum için metni takip etmekte zorlanmadım; aksine açıklamalar sayesinde bazı beyitleri daha önce fark etmediğim bir incelikle gördüm.Ama şunu da söylemem lazım: klasik edebiyata uzak biri için kitap biraz ağır gelebilir. Çünkü beyitleri detaylı şekilde açıklıyor, kelimelerin anlamlarına giriyor ve yer yer kültürel, tasavvufi göndermeler kullanıyor. Temeli olmayan biri okurken sıkılabilir veya yorulabilir.
Benim için ise oldukça öğretici, sakin ve keyifli bir okuma oldu. Hem hocamdan kalan manevi bir değer taşıdığı için hem de Fuzûlî’nin diline biraz daha yaklaşmamı sağladığı için iyi ki okudum dediğim bir kitap. Fuzûlî’yi gerçekten anlamak isteyen herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm
Bu kitabı okurken anlatıcının hayata karşı o mesafeli, içine kapanık hâli hemen hissediliyor. İnsanlarla değil de duygularıyla baş başa kalmış bir karakter var karşımızda. Bir ölümün ardından yaşanan yalnızlık, özellikle kediyle kurulan sessiz bağ üzerinden çok etkili anlatılmış.
Livaneli büyük cümleler kurmuyor; aksine susarak anlatmayı tercih ediyor. Bu da kitabı daha hüzünlü ve gerçek kılıyor.
Yer yer ağır ilerlese de karakterin iç dünyasına girmek isteyen okur için anlamlı bir okuma. Bitince insanın içinde hafif bir boşluk kalıyor.
Bu kitabı merak ederek aldım ve beklediğimden daha sade ama düşündürücü buldum. Tolstoy, kısa hikâyelerle insanın neyle yaşadığını; sevgiyle, merhametle ve başkası için yapılan iyiliklerle anlatıyor. Okurken insan ister istemez kendini sorguluyor.
Anlatım yer yer fazla öğretici gelse de verdiği mesajlar samimi ve insani. Büyük olaylar değil, küçük iyilikler üzerinden insan olmayı hatırlatan bir kitap. Hızlı okunuyor ama etkisi biraz kalıyor.
Sessiz, sade ve düşündüren kitapları sevenler için güzel bir okuma. 
İnsan Neyle Yaşar?
İnsan Neyle Yaşar?
Üvercinka’yı okurken Cemal Süreya’nın şiirle ne yapmak istediğini çok net hissediyorum. Dil cesur, imgeler güçlü, bazı dizeler insanın içine bir anda yerleşiyor. Aşkı süsleyip parlatmadan, karmaşasıyla ve çelişkileriyle yazması kitabın en sevdiğim yanı.
Ama aynı zamanda beni yoran tarafları da oldu. Kitap boyunca kadın tasvirlerinin fazlalığı, kadının çoğu zaman şairin gözünden bir imgeye dönüşmesi, yer yer metinden kopmama neden oldu. Bazı şiirlerde imge yoğunluğu duygunun önüne geçiyor; hissetmekten çok çözmeye çalışırken buldum kendimi.
Yine de Üvercinka, kusursuz olmasa da güçlü bir ilk kitap.
