Yazmak da kâfi gelmiyor bazen.
Avaz seslenişlere dönüşüyor,
suskunluklarım.
Terk edip gitmiş hikâyemin peşinden koştururken,
gözlerimden dökülen sözcükleri,
dipnot düşüyorum eksik günceme.
Ne kadar anlatsamda Tanrı'ya,
bundandır, bitmek bilmez hüzünlerim.
Uykusuzluktan değil,
göz altlarımdaki morluklar.
Onlar benim önsözlerim…
Seçil Oğuz