Tam çıkarken sesini yükselterek her gidişinde tekrarladigi teraneyi söylemeye başladı: " Yilmaz Abi, ben şimdi gidiyorum, benzinlik senin olsun, İskitler senin olsun, Ankara senin olsun, Türkiye senin olsun m, dünya senin olsun... Ben gidip intihar edeceğim. Sen de bir ömür boyu vicdan azabı çekeceksïn..."
"İyi geber de kurtulalim."dedim gulerek.
Göğüs geçirten bir dertlenmeyle susuyorum. Keşke kendimi ifade etmekte bu kadar zorlanmasaydim. Bir kuşun havalanmasi, bir çiçeğin açışi, bir suyun yatağında akması gibi içimden nasıl geliyorsa bir solukta dile gelseydim.