Şiire gazele düştü kalem
Gönüle aşk düştü bir kere
Gözlerinde ışıldayan zümrütler
Saçlar kızıl alev yakar yüreği
Kalem düşer elden, söz söylemez
Başım dumanlı dağlarda döner durur
Tutkularım kanat olur yüreğime
Çırpar kanatlarını, uçarım sana doğru
Eriyip gözlerinde akarım yüreğine
Kalır öylece ruhu teslim ederken
Bir busen yeter gönülde açtırmaya sardunyaları