Ayşe günden güne eriyor. Beni Göksel sanmaya başlıyor. Çünkü Halit Cemil’in, altı karılı bir vahşi olmayı kabul edemeyeceğinden emin.Halbuki hem o, hem de ben kendi hakkımda ne kadar yanılmışız. Eninde sonunda, ben de ruhunda Göksel’likten bir parça taşıyan bir hayvanım.
İnsanlar benim güzel olduğumu o kadar çok tekrarladılar ki, ben de buna inanmaya başladım. Fakat hiçbir insan bir defa olsun bana: ‘Ne kadar mesutsun!’ demedi. Güzellikle saadet bir arada bulunamaz, diye bir beylik söz vardır. Bu ukalalık benim şahsımda bir hakikat olmuş.