Söz konusu kişi ister çocuk olsun ister yetişkin, “kötü” his, değiştirilmesi ve düzeltilmesi gereken his yok. Anlaşılması gereken hisler var. O hisler anlaşıldığında, davranış zaten kendiliğinden değişecek.
Çocuk doğayı temsil ediyor. Olma arzusunu. Bizim “olması gereken” olduğuna kendimizi inandırdığımız düşünce yapısından haberi yok henüz. Ondan öğrenmesini bilirsek, bizim için bulunmaz nimet çocuk.
Depresyon, kaygı, erteleme gibi isimler verdiğimiz şeyler, aslında kendimizin yasını tutma biçimlerimiz. Doğmak istemiş ama doğamamış her ben’ imizin yasını tutuyoruz.