“Bu ‘bizden’ sözü Kâmil Bey’in doğruca yüreğine vurdu. Günlerdir gerilen sinirleri neredeyse boşanacak, dişlerini sıkmasa çocuk gibi ağlamaya başlayacaktı. Gözlerini bir an yumdu. Dünya yüzünde bir başına, dayanaksız kaldığını sandığı kimlere karşı nasıl alçaklık ettiğini dehşetle anlamıştı.”