MeteHan
@Merek
283 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Depresif bir tarzda yazılmış olması beni içine daha da çeken Marguerite Duras’ın yarı otobiyografik romanı. Annesiyle, kardeşleriyle ve ergenlik döneminde yaşadığı sorunlara değinmiş. Sessiz, donuk, karmaşık duyguların ele alındığı tuhaf ama güzel bir kitap. Bütünlüğü olmayan bir zaman diliminde başından geçen gençlik sorunları ve yaşadığı aşk belki herkesin ilgisini çekmeyebilir. 1992 yapımı bir de filmi var, onu da izledim.
"Yazdığımı sandım ama hiç yazmadım, sevdiğimi sandım ama hiç sevmedim, kapalı bir kapı önünde beklemekten başka bir şey yapmadım hiçbir zaman."
Bu kadar sinir bozucu bir kitap okuyacağımı daha doğrusu karakter okuyacağımı bilmiyordum. Sürekli küsen, kendini naza çeken, bir şey bilmediği halde her konu hakkında sürekli fikir beyan eden, kraldan çok kralcı bir tip Foma Fomiç. Bu özellikleri sayesinde bulunduğu evde kendisini bir otorite konumuna sokmuş ve evin sahiplerini avucunun içine almış. Hepsi Foma Fomiç’in ağzından çıkacak söze bakıyor. Ona danışılmadan hiçbir iş yapılmıyor. Ola ki kendisinden habersiz konakta bir iş yapılsın hemen duygu sömürüsü yaparak küsüyor ve kendisinin küçümsediğinden bahsederek feryat ediyor. Aslında bir çalışan, hizmetçi olarak girdiği evde beyaz postun sahibi oluyor. Kısaca Foma, büyülü yörüngesine giren ev halkını parmağında oynatıyor. Mizahi öğelerde var kitapta, pek çok defa güldüğüm yer oldu ama sinirimin bozulduğu, bu kadar da olmaz dediğim yer daha fazlaydı. Allah hepimizi Foma Fomiç ve benzeri tipteki insanlardan korusun.
