Çocukken insan olduğu kişiyi seçemezama kim olmak istediğiğiyle ilgili hayaller kurup durur. Çocukluk hayallerinin sınırı yoktur. Durman gereken bir yer yoktur. İnsanlar ve yapabilecekleri gerçeği yoktur. Büyüdüğünüzde öyle olmaz, neleri hayal edemeyeceğinizi artık biliyor olursunuz. Ve insanlar konuşmaya başlar. Nasıl göründüğünüzle ilgili... Neler yapmanız gerektiğiyle ilgili. Ne olacağınızla, kim olacağınızla ilgili...
Ve en kötüsü neyi yapmayacağınızla ilgili.
Hiçbir his sonsuza kadar kalbinizde canlı kalmazdı. Hislerin de son kullanma tarihi olurdu ve ben bu hissin bir an önce içimden çıkıp gitmesini istiyordum.