MERYEM DEMİR
@Mericeyyo
Ankara
Anamur
18 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Reklam
… Öfkenin panzehiri her zaman sevgidir, hoşgörüdür, güler yüzdür ve son olarak saygıdır… 
…Daha ne olsun, diyorum içimden. Annesiz kaldığın yetmezmiş gibi, bir de hastane ortamında yapayalnız kalmışsın. O yaşta çocuklar (1 yaş) aniden annesiz kalırlarsa önce beden direnci aniden düşer, çocuk yemeden içmeden kesilir, hızla kilo kaybeder, büyüme durur. Hatta bu yüzden hayatını kaybedenler bile olur. Yabancı bir ortam ve anne ortalarda yok! Çocuğun o dönemde yaşadığı korku, güvensizlik, önce o çocuğu çok huysuz yapar. Sürekli ağlar, uykuları bozulur. Annenin geri dönmesi geciktikçe bu sefer beden tepki vermeye başlar. Süheyla belli ki o dönem hastanelik olacak kadar korkmuş. Çocuğa çok uzun gelen bu ayrılıktan sonra anne gelse bile çocuk artık o eski çocuk değildir. Önce ağlar, mızmızlanır, sonra bedeni hastalanır, en sonunda ağlaması da durur, sesi solu kesilir. Bütün duyguları buzdolabına konmuş gibi donar kalır çocuğun. Anne geri döndüğünde buna sevinmeyi bile bilmez. Ondan uzak durur ve bu terk edilmeyi hiç unutmaz. Artık ne anneye güveni kalmıştır ne de hayata. İsyan edecek kadar bile umudu kalmamıştır.