"Ey sevgilim, gece Ay' ı sabah Güneş' i gören,
dağları, denizleri, çiçekleri gören gözlerim,
görmedi hiçbir zaman senin kadar güzelini."
Onur sustuğu an kaşlarımı çattım.
"Ama bu Romeo ve Juliet' te geçmiyor. Karıştırıyorsun," dediğim an Onur gözlerini açtı ve gülümseyerek başını salladı.
"Bu Juliet' e yazılmadı…" dedi Onur. "Bu sana yazıldı… Zeynep' e." Hayranlıkla baktım yüzüne.
"Belki de karantinadan çıkmak istemiyoruzdur," dedi sessizce. Bu cümle o kadar doğru hissettirdi ki bir an sessizleştik.
"Belki de özgür olmak istemiyoruzdur," diye devam ettirdim sözlerini. "Buradayız, birlikleyiz ve daha büyük bir özgürlüğe ihtiyacımız yok. En büyük özgürlüğümüz bir arada olmak zaten."