Meryem...

Meryem...
Konya
221 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
"Ey sevgilim, gece Ay' ı sabah Güneş' i gören, dağları, denizleri, çiçekleri gören gözlerim, görmedi hiçbir zaman senin kadar güzelini." Onur sustuğu an kaşlarımı çattım. "Ama bu Romeo ve Juliet' te geçmiyor. Karıştırıyorsun," dediğim an Onur gözlerini açtı ve gülümseyerek başını salladı. "Bu Juliet' e yazılmadı…" dedi Onur. "Bu sana yazıldı… Zeynep' e." Hayranlıkla baktım yüzüne.
Sayfa 304
"Güneş doğdu," dedim titreyen sesimle. "Ve hâlâ gece…" dedi Onur etkileyici sesiyle. "Gecenin ortasına bir güneş doğdu," dediğimde ağlamaktan zar zor konuşabiliyordum. Onur bana doğru eğildi, alnıma bir öpücük kondurdu. "Teşekkür ederim Zeynep." "Teşekkür mü edersin?" "Teşekkür ederim…"
Sayfa 300 - Zeynep❤Onur
"Bizi karantinayla bir araya getirdiler…" dedi Onur. "Belki de karantinadan çıkmak demek birbirimizden ayrılmak demektir. " Ve bu asla olmayacak…"
"Belki de karantinadan çıkmak istemiyoruzdur," dedi sessizce. Bu cümle o kadar doğru hissettirdi ki bir an sessizleştik. "Belki de özgür olmak istemiyoruzdur," diye devam ettirdim sözlerini. "Buradayız, birlikleyiz ve daha büyük bir özgürlüğe ihtiyacımız yok. En büyük özgürlüğümüz bir arada olmak zaten."
Sayfa 295