Reklam
Belirsizliğin Kıyısında1000Kitap
Bir akisiz her bir canın aynasında,
Kimine bir mana, kimine boş bir hevesiz.
Kaybolup giderken bu dünya kavgasında,
Bazen bir çığlık, bazen de nefessiziz.
Bugün hasretle andığın, sızlar mı derinden?
Yarın kapısını çaldığın, tanır mı seni yerinden?
Fani bir oyun bu, ipleri kopmuş her yerinden,
Güvenecek bir liman arar da, bulamaz gölgemiz.
En derine ektiğin fidanlar meyve vermez olmuş,
Can suyu verdiğin çiçekler, bakışında solmuş.
Değer dediğin o kutsal emanet, ellerde yorulmuş,
Sen yanarken, onlar suskun; biz bu düzende kimsesiziz.
Gecenin Huzuru
Gecenin o dingin sessizliğindeyim,
Sokak lambası odaya yumuşak bir ışık sızdırıyor.
Seni düşünürken uykuya dalmanın o tatlı nahoşluğu üzerimde;
Hani yanımda değilsin, sağım solum boş belki,
Ama zihnimin içi, rüyalarım tamamen sen.
Neler hissettiğimi bilmek istersen eğer,
Dokun kalbime, en derinden...
Gözlerimin gözlerine değdiği o anki gibi;
Hisset bu ritmin sadece sana ait olduğunu.
Belki henüz her gece diz dize değiliz ama,
Bir gün, o kalp atışını yanımdayken hissetmen bile,
Dünyanın en huzurlu uykusuna yetip artar bana.