Kitabın arka kapağı konu ile ilgili bilmeniz gereken temel şeyleri anlatıyor. Spoiler vermeden hissettiklerimi yazabilirim ancak.
Bir kitabın bu kadar duygusal karmaşa yaratabileceğini düşünmemiştim hiç. Ana karakter Joseph’in olduğundan çok farklı hale dönüşen tutumları karakter gelişimi açısından oldukça enteresan.
Evine gelen kimsesiz çocuğa beslediği merhamet saf kötülüğe dönüşüyor ama bu süreç böyle olmayabilirdi. Yani bir çok seçenek varken kendi kendini zora sokmak anlamsız ama bir o kadar da insan doğasına uygun. “Bir çocuk bu, yazık, destek olmakla iyi yaptı.” diyorum. Ama iflah olmaz bilinçli bir kötü olduğunu gördükten sonra kimse evinde böyle bir insanı tutmak istemezken Joseph’in gönderememesi, sünepe halleri, çocuktan korkması çok sinir bozucu.
Çok karmaşık duygular içerisindeyim. Sinir olduğum, ben böyle yapmam asla dediğim çok şey var kitapta. Derdimi tam anlatıp anlatamadığımdan da emin değilim.
Dili, akıcılığı, anlatım tarzı ve biraz felsefe karıştırılarak aktarılan olay örgüsü çok şahane.
Çok fazla yorum ve inceleme var. Ama kitabı alıp okuyun derim. Bir milyon inceleme varsa bile hepsi değişik ve eminim sizinki bir milyon birinci farklı bir yorum olacaktır. :)