"Hoşça kal!" dedi.
"Güle güle!" dedi tilki. " Sana vereceğim sır şu; İnsan, gerçeği ancak yüreğiyle görebilir. Gözler, hiçbir şeyin özünü göremez. Gülünün senin için değerli olmasının sebebi, ona zaman harcaman ve fedakarlıkta bulunmandır ."
"Hemen mi geri dönüyorlar?" diye sordu
"Bunlar aynı tren değil. Bu karşıdan gelen bir tren ."
"Bulundukları yerden memnun değiller mi ?
"İnsanlar, bulundukları yerden hiç bir zaman memnun olmazlar."
"Biliyor musun,insan üzgün olduğu zaman gün batımını çok sever."
"Güneşin battığını kırk üç kez seyrettiğin gün çok üzgündün demek ki?"
Küçük prens buna cevap vermedi
Göl bir süre sessiz kalmış. Sonra şöyle konuşmuş;
"Narkissos için ağlıyorum, ama onun yakışıklı olduğunu hiç fark etmemiştim ben. Narkissos için ağlıyorum, çünkü sularıma eğildiği zaman , gözlerinin derinliklerinde kendi güzelliğimin yansımasını görebiliyordum. "