Zannediyordum ki benim hayatım dışındaki bütün hayatlar sıradan ve mükemmeldir.
Sonra bir soru buldum kendime.Beni içine düştüğüm dipsiz kuyudan kurtaran bir ipti bu soru : “Ne malum?” Ne malumdu böyle olacağı?
‘Eğer hayatımızın esas oyuncusu olmaz , yahut olamaz isek ,suçladığımız insanlar ve hayatlar el ele tutuşmuş bizim hayat öykümüzün kahramanı oldu ise , o vakit kendi hayat senaryomuzun figüranı oluruz.
En fenası ,suçladıklarımızın sahiden suçlu olmasının meselenin esasına etkisi yoktur…’