Livaneli' nin harika bir başyapıtı. Anlattığı derinden etkileyen hüzün dolu hikayesiyle içerisine hapsediyor okuyucuyu. Kitabın kapağında da yazıldığı gibi "Esir edici bir roman".
İbrahim'in çocukluk arkadaşı Hüseyin'in sırlı ölümüyle başlayıp ölmüş arkadaşının sevdasını sahiplenmesiyle adeta Hüseyin'e dönüşmesiyle bitiyor. Livaneli kitapta, sırlı ölümünün perde arkasını, Ortodoğu'nun en acımasız hallerini, din ırk ayrılığını, mülteci kamplarını ve orda yaşanan göz dolduran anları bizlere aktarıyor. Roman boyunca İbrahim'in Meleknaz'a olan merakı, özlemi, tutkusu, Meleknaz'ın ve arkadaşının başından geçen içler acıtan olaylar okuyucuya duygusal bir sarsıntı uyandırıyor.
Okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum. İçerisinde iç hesaplaşmaları, sorgulayıcı bir bakış açısını, umudu, aşkı ve insani değerlerini kaybetmiş bir toplumda geçen acı dolu anlara şahit olacaksınız.
Kitapta geçen bir cümleyle bitirmek istiyorum yazımı. Zilan'ın kardeşinin ölmeden önce söylemiş olduğu son söz.
"Ben bir insandım"
Fark edilememiş, değer görülmemiş, hırpalanmış, yaşayamamış bir insan.