“Evet,sevgi(yeniden tam bir berraklıkla düşünüyordu),ama bir şey elde etmek için hissedilen,herhangi bir amacı,herhangi bir nedeni olan sevgi değil,ilk defa düşmanımı ölürken gördüğümde,ona karşı,düşmanım olmasına rağmen hissettiğim sevgi.İnsan yüreğinin özü olan ve bir nedene ihtiyaç duymayan bu sevgiyi hissetmiştim.Şu anda da bu kutsal sevgiyi hissediyorum.Yakınlarımı sevmek,düşmanları sevmek.Her şeyi sevmek,Tanrı’nın bütün tezahürlerini sevmek.Sana yakın olan bir insan,insani bir sevgiyle sevilebilir;ama bir düşman ancak ilahi bir sevgiyle sevilebilir.”