Kıtalar dolaştım, denizler aştım.
Yollarda bir başıma yüzlerce gün doğurdum, mehtaba karşı yüzlerce günü batırdım.
Hep plansızdım ve rastgeleliklere inandım.
Masküleniteyi yol arkadaşı, soğukkanlılığı güvenlik bildim.
Ve sen çıktın karşıma.
Dünyayı sırtlamış, her şeyi tek başına halletmeye çalışan bir ben vardı…
Şimdi ise dünya başıma yıkılsa saçımın bozulmasına müsaade etmeyecek, kol çantamı bile taşıtmayan sen varsın.
Yer, yurt bilmeyen bu kalbime yuva olduğun için, hissettirdiğin güven ve sevgi için teşekkür ederim.
Yollar tam da yalnız ve sıkıcılaşmaya başladığında ne iyi ettin de geldin.
Seninle yola çıkmak ve yeni hikâyeler yazmak için nasıl can attığımı tahmin bile edemezsin sevgilim.
Bilirsiniz arkadaşlar, ben biraz uçuk kaçığımdır…
Ama artık aynı denklemde benimle uçup kaçacak biri daha var. 🤲🏻✈️