Ölüm...evet ölüm.
Bu kitabı okurken bana hep ölümü hatırlatması dışında,ölüme adım adım yaklaşan bir insanın psikolojisinin,davranışlarının ve hayata bakış açısının ne denli değiştiğini gördüm.Gerçekten okuduğum her cümle ile ürperdim ve ölümün nasıl bir his olabileceğini anlamaya çalıştım.
İvan İlyiç ölüme yaklaştıkça hayatını nasıl yaşadığını düşünüyor ve en sonunda ölümü kabulleniyor.Bunun öncesinde doktorların ona verdiği ilaçlarla ya da iyileşme ihtimalinin olduğu söylendiğinde biraz olsun umutlansa da beklenen son geliyor.Ölümle sonuçlanacak bu süreç o kadar iyi anlatılmış ki...
Bu kitabı okuduğunuzda ölümün çaresizliğini hissedeceksiniz.Ben çok etkilendim ve Tolstoy'a bir kez daha hayran kaldım.