Nedir duygu?
Neden hep bir duygu arayışındayız ki? Mesela neden mutluluğu kovalarız? Neden hüzünle uğraşırız ki? Aşk'ın acısı, sevda'nın karası... Bir yol versek duygularımıza, özgür bırakamazmıyız?
Özgürlük de bir duyguydu değil mi? En çok onu mu severiz? Yada en çok ondan mı yara alırız? Bir de 'Güven'!!! Yaralarımızdan "güven kaybı" akar. Ama biz yine de vazgeçmeyiz kanamaktan. Çünkü bir kere aldın mı acının tadını, alışıyorsun ona, Bağlanıyorsun. Hayata tutunacak bir dal veriyoruz kendimize. Yaşamak!!! Bütün gayemiz bu aslında da, biz farkında değiliz. Kavgalar, küslükler, kırgınlıklar. Sonra barış, sarılmalar...İşte bir çemberin içindeyiz de göremiyoruz. Basiret gözümüz kör çünkü. Yada böyle kolay diye mi...Zoru başarmayı denesek?! En yükseklere giden yollar zor tırmanışlardan geçer. Ruhu cisminden arınmışların yüksekliği orasi. Piru-makam/ nirvana. Orada geçmiş yok, gelecek yok. An var. Şimdi var. Bağımsızlık var. Kendinden bağımsız yeni bir 'ben' var orada.