Merviş
@MervisNur
Sular insanlar gibi geçiyor aklımdan...
Şu anda okuduğu kitap
Uzunca arayışlar sonucu kendini bulduydu
Sonra onu ondan çaldılar kayboldu
Koca gözleri dolduydu
Bir varlık dünyasında vardı yok olduydu
İçindeki öfkeli kalabalığın sesini duyduydu
Kendine bağıranlardan biri oydu
Elinde bir pankart, koştuğu tek şart bildiği tek şey
O an nasıl desem içi dolu doluydu
Ah çekse dağlar oynar yerinden
Bir dokunsan ağlar, dokunma yalnız bırak
İnsana hep en sevdikleri zarar veriyor. En sevdikleri üzüyor. Oysa insan hiç ummuyor. Ben ne yapacağımı bilmiyorum ki. İnsanlara bir türlü yaranamamak ne yaparsan yap onların istedikleri olmadığında onlar için kötüsün. Onlar seni istediği gibi uzerler kırarlar umurlarinda olmaz. Ben artık dayanamıyorum yoruldum çok yoruldum. Kimseyi üzmemek için kendimi üzmekten çok yoruldum.
Üzmemek kırmamak için elimden geleni yaptığım ve umursadığım insanlar beni ne üzmekten ne kırmaktan çekiniyor nede umursuyor. Bu elimden geleni yaptığım şeyler karşılık beklediğim için değil umursadığım için. Kendime soruyorum hep neden insanlar üzmekten kırmaktan çekinmiyor? Sanırım onlara onlar gibi davranmak gerekiyor.
Çok uzaklara gitmek istiyorum kimsenin beni bulamayacağı kimseyi tanımadığım bir şehre. Zihnimde beni yoran tüm düşüncelerimi bırakıp, üzüldüğüm, üzdüğüm ve yaptığım tüm hataları, aldığım yanlış kararları arkamda bırakıp gitmek istiyorum.