Merve
@Mervkc
108 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Daha önce çocuk yetiştirme, ebeveynlik üzerine birkaç okuma yapmış birini sıkacağını düşündüğüm yüzeysellikte bir kitap. Üslubu bana kitap değil de konuşma metni gibi hissettirdi. Kısa sloganik cümleler, şakacılık-sululuk arasında gelgitler. Temas edilecek konu öncesi, örnek bir aile dialogu verilerek sonra metinde kimler hatalı, neler farklı yapılabilirdi gibi bir şablon izlenmiş. Dialoglar da ilkokul temsili gibi yapay ve fazla kurgusal. Bu tarz kitaplarda güya satır aralarında "bahsettiğimiz yöntemler her zaman uygulanamayabilir, bizler de anneyiz canım robot değiliz" minvalinde ayıp olmasın diyerek bir iki yerde geçen cümleler muhakkak olur. Yine de kitabın tamamında yüceltilen ideal tavır uygulanırsa bir sihirli değnek gibi herşeyi çözer, küsler barışır, ayrılanlar kavuşur. Azıcık kontrolü kaybeder, stratejik olmazsan da sırf ve yalnız bu yüzden olaylar tırmanır. Hayır efendim bazen ne yaparsan yap o olay tırmanır. Kitabın tonu o kadar özgüvenli ve hayatın sırrını bulmuş gibiydi ki haklılık payı olan kısımlar bile gözümü tırmaladı. Yine de kime hangi cümle iyi gelir bilinmez, incelemelerde epey iyi yorum da okudum benim tecrübemin aksine. Ama bence yazarın iki üç videosunu izleyerek kitaptaki malumatın daha fazlasına ulaşabilirsiniz.
İyilik kavramının kapsamı nedir, biri hakkında "imansız ama iyi biri" denilebilir mi, Kur'an'a göre iyinin tanımını nedir gibi sorulara Fatma hocanın ilmi ve fikri mesaileri neticesinde aradığı cevaplara dair denemeler okuyoruz. Ahlakın temellendirilmesi, evrensel ahlak, evrimsel ahlak, iyi kötü tanımları okumaktan mest olduğum konular. Ama bu kitapta tam olarak akademik ya da felsefi bir ahlak tartışması yapılmıyor. Bakara suresi 177. ayetin merkeze alındığı bir bağlamda yazar iyi kimsenin vasıflarından, aşkın bir Yaratıcı olmadan ahlaki pratiğin nasıl boşa düştüğünden bahsediyor. Canım hocamın yazıları bana hep Kur'anda geçen "akleden kalp" tabirini hatırlatır. Meseleleri sağduyuyla ele alış biçimi insanın tutarlılık arayan yönünü nasıl tatmin ediyorsa, hissi olarak açtığı pencereler de öyle burnunun direğini sızlatıyor. Hele ki kitabın içinde ciğerimi deliveren bir yazı dizisi var ki...(Bir ölümün hatırlattığı ölüler-Vermeme hikayeleri). Fatma hocanın her yazdığının okunması, her söylediğinin dinlenmesi gönülden tavsiyedir.
Bitirmeden bırakamadığım kat planlı, bilmeceli bulmacalı, inanılmaz girift bir gerilim-gizem romanı. Japon korku kültüründe klasik korku içeriklerine göre çok daha tekinsiz, göze sokulmayan ama içten içe rahatsız eden bir üslup var ve bu onları bu alanda çok etkili kılıyor bence. Hikayenin bize aktarılma ritmine ve işlenişine bayıldım, tahminler üzerinden ilerlense bile baştan itibaren gerilerek ve soluksuz bir merakla okudum.
Cevapların anlamını yitireceği kadar uzun yaşamak. Duyguları, anlamını yitirecek kadar uzun taşımak. Henrik'in bir ömür taşıdığı yakıcı soruları, askıya alınmış yıllarını ben de bir sandalyede dinlerken, sanki bir noktada cevaplar benim için de ihtiyaç olmaktan çıktı. Birbirinden apayrı iki ruhun sıradışı dostluğuna, insanın sadakat ve ihanet konusundaki şaşırtıcı yeteneğine dair harika tespitler olan güzelim kitap.
Başlangıçta yumuşak bir tatil girişiyle, konudan bihaber bana yaşattığı deveranlar epey bir vurgun sayılır. Leda'nın ya da yazarın, duygusal kapsama alanının genişliği annelikle ilgili birçok çelişkili duyguyu, kırk kilitle saklanan vicdan azaplarını, boyu aşan beklentileri başarılı bir şekilde hikaye ediyor. Romandaki gürültülü ve geleneksel Napoli sosuyla da mevcut sosyal kabullerimiz açısından çokça bağ kurabildim. Bir anne için okuması zorlu bir deneyim olabilir diye düşünüyorum. Kitabın sonunda Leda'ya ve tüm annelere sarılmak istedim.
