Hani hayat daha güzel bir yerdi arkanda ben yürürken, umut ekiyorduk her gece arka bahçesine yarınların, unuttun mu, n’olur hatırla.
Tanrı bunu affeder, hatırla.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Biri gelsin beni buradan alsın, biri beni yeniden yaratsın, biri beni tekrar doğursun, biri büyütsün, biri lütfen beni yeniden sevsin.
Her şey ziyan etmiş herkesin yerine,her şeye ben yenildim.
Sayfa 97
Ben senin yokuşlarında son sürat sana doğru koşarken vuruldum, bir adım dahi atmadın, dönüp bir kere bakmadın. Bir çiçek, cehennemde de çiçekti, darılmadım.
Sayfa 92
Zihnimde kaç kere vurdum seni, kaç kere öldürdüm, kaç kere diriltip kaç kere sevdim hatırlamadan korkuyu zapt ettim.
…
Umudunu kestiği ilk yerden, eve döner insan hep.
Sayfa 91
Görmeliydin, dönüp bir kere bakmalıydın bıraktığın enkaza. Gurur duyardın. Dağlar da yıkılırmış.