MeryemYntrk
@MeryemCglr
“Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım…”
~Masumiyet Müzesi
Adalet Bakanlığı (…Cumhuriyet Başsavcılığı) !
1985
206 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Bahçıvan ve Ölüm — Bir kitabı bitirip uzun süre sessiz kalmak istersiniz ya… İşte bu kitap benim için tam olarak öyleydi.
.
“Babam bir bahçıvandı. Şimdi bir bahçe…”
.
Daha ilk cümlesinden insanın içine işleyen bu kitap; yazarın hayatı boyunca idealize ettiği babasının varlığını, onun son günlerini ve yas sürecini oldukça sade ama derin bir dille anlatıyor. Büyük cümleler kurmadan, hayatın içinden seçilmiş kelimelerle insanın kalbine dokunmayı başarıyor.
.
En çok etkilendiğim cümlelerden biri ise şuydu:
.
“Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?”
.
Bu soru kitabı benim için başka bir yere taşıdı. Çünkü insan fark ediyor ki; hatırlamadığımız çocukluğumuzu, gençliğimizi bize anlatan, bizi bize veren çoğu zaman anne ve babalarımız…
.
Kitabı okurken bir başka şeyi daha düşündüm: Anneler için çok şey söylenir, yazılır. Peki ya babalar? Belki sevgilerini daha sessiz yaşarlar ama bir bakışlarıyla güven veren, uzaktan da olsa hep gözleri üzerimizde olan o güç hissi… Belki de baba, hayattaki dağdır.
.
“Korkacak bir şey yok…” diyerek vedalaşmış.
.
Benim için sadece bir baba-kız ya da baba-oğul hikâyesi değil; kayıp, hatırlanmak ve sevginin sessiz hâli üzerine çok etkileyici bir kitaptı.
İyi okumalar
Reklam
Orhan Kemal’in “ağlayarak yazdım” dediği değil, inanın sizin de ağlayarak okuyacağınız romanın adıdır “El Kızı…”
El kızı Orhan Kemal’in toplumsal gerçekçiliği ve aile içinde ki tüm farklılıkları
Aşk (eşittir) Mutluluk!!!İnsan ve Hayat
“ hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum…”
“ masumiyet müzesi” tüm dünyaya kapılarını bu cümle ile açıyor…
Ahh İstanbul… sen ne güzel bir şehirsin! Aşklara ne güzel ev sahipliği yaparsın! Tıpkı
Okuduğum kitaplar da yazarların hayatları pek dikkatimi çekmez doğrusu … ama yazarımız 
Osamu Dazai ( asıl adı Şuuci Tsusima olan) ‘nin hayatı için geçerli bir kural olmadı!
Hayatını oldukça uç noktalarda yaşayan yazarın, özellikle de yalnızlığı, insanın arayış içinde olmasını, insanın varoluşunu, içine kapanıklığını, içedönüklüğünü ele alan bir ömrün bu şekilde son bulmasını okumak gerçekten üzücüydü benim için!
Toplum ve birey… Ayrı ayrı ikisi de bambaşka bilimsel konular olsalar da, iki bilim dalının da birbirlerinden beslendiklerini inananlardan!
Toplum seçimlerine uyma çabası ve kendi seçimleri… arasında gidip gelen karakterleri okurken, inanın kendinizden de örnekler ve kararlar bulacaksınız…
Oldukça sade ve akıcı bir üslup ile yazan nadir yazarlardan olduğunu söylememe gerek yok ama yalnızlığı da bu kadar güzel anlatmak nedendir bilemedim …
Savaş sonrası yazılan kitabımız… insan üzerindeki travmaları toplumdaki değişimi ve duygusal çöküşü gözler önüne seriyor!
Günümüz dünyasında da savaşların etkisini maalesef görüyoruz .
İnsanı hayatta tutan en önemli duygu “umut”tur. Umudunuzu kaybettiniz anda yaşamınız da parmaklarınız arasında kayıp gidiyor…
'… İnsan yaşamının ne olduğu hakkında bir fikrim yok.' diyor yazar
Ama ben insan yaşamı hakkında ki umudumu kaybetmediğimi eklemek istiyorum … Bireysel olarak dayatmalarının olmadığı, toplumsal olarak savaşların olmadığı bir dünya umut ediyorum ve Yaşamlar yerine savaşların bitmesini diliyorum !
İyi okumalar !
Tam üç yıldır okumaktan kaçtığım kitap! Artık kaçacak yerim de kalmadığından, zamanın da geldiğini görünce eee o zaman okumak lazım dedim ve başladım!
Bir Psikiyatristin Gizli Defteri 15 farklı gerçek hikayelerden
Reklam