Yaklaşık iki yıl önce İnce Memed serisinin ilk iki kitabını severek okumuştum. Üçüncü kitabı da şimdi okumak nasip oldu; geç veya erken okuduğumu düşünmüyorum aksine tam vaktinde okumuşum.
Yaşar Kemal, İnce Memed'i yazarken o günün iktidar ve kurucu liderlerine örtülü de olsa eleştirisini ve övgüsünü çekinmeden yapmış. Toplum içerisindeki hurafe ve yanlışları da açık açık ele almış. Bu da hoşuma gitti. Sizi yöneten bir insanı sevebilirsiniz fakat sevgi cümlelerini kurmaktan ziyade eleştirmeniz gerekir; bu sayede o liderin büyüklenip, güç zehirlenmesi yaşamasını ve kötü bir insan olmasını engellemiş olursunuz.
Bolca belirttiği bir noktada, güçlüler ve zayıflar. Giden her güçlünün ardından bir başka güçlü gelecektir. Zayıfın yerine de bir başka zayıf... "Bir İnce Memed gider bin İnce Memed gelir." cümlesinde olduğu gibi.
Güçlü zalim, zayıf ise mazlum olandır ve o mazlumların arasından da sürekli bir kahraman çıkacaktır; mazlumun hakkını savunmak için. Bu eserin kahramanı ise İnce Memed ve yapılan her kahramanlıklar İnce Memed'e ithaf edilmiş. Kötüleri ise abdi ağa, Ali Sefa bey, Mahmud ağa vs. Kötülük ağır bir yük oluşturur ve gördüğümüz gibi kötülere eşit şekilde yüklenmiş bu yük. İnsan bünyesinin uzun süre kaldıramayacağı bir yük; ömrü kısaltır. İyilik ise sadece İnce Memed'de toplanmış ve yapıldıkça ömrü uzatır.
Derinlemesine bir incelemeye de gerek yok.
Keyifli okumalar dilerim.