Melisa
@MerzaC
54 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Ne köpek yalnız, ne ölüm. Sadece dağınık bir hikâye.1000Kitap
Fatih Kaynak’ın Köpekler Gibi Yalnız Öleceğiz adlı kitabı, yazarın yazma eylemine duyduğu kişisel tutkunun bir ürünü gibi görünüyor. Yazarın, yazarken kendini bulan, yazmayı bir ifade biçimi ve
Oysa ben öyle kimseler biliyorum ki, görünüşte kusursuz ama gerçekte hiç de vefalı ve içten değiller. Bir adam tanıdım; kafasız bir kadına yaşamının yirmi yılını verdi, her şeyi feda etti ona: dostlarını, emeğini, hatta dürüstlüğünü. Fakat bir akşam, kadını hiç sevmemiş olduğunu anladı. Canı sıkılıyordu, hepsi bu. İnsanların çoğu gibi canı sıkılıyordu. Bu yüzden kendine karmaşa ve dram yüklü bir yaşam yaratmıştı. Bir şey olması gerek; insan ilişkilerinin birçoğunun açıklaması işte bu: Bir şey olması gerek — aşksız bir kölelik, savaş ya da ölüm.
O hâlde, yaşasın cenaze törenleri!
Öyleyse?
Öyleyse Tanrı’nın tek yararı, masumiyeti güvence altına almaktır. Bu nedenle ben dini daha ziyade büyük bir temizlik kurumu olarak görürüm. Kısa süreliğine de olsa zaten bir ara öyleydi; ancak üç yıl sürdü, adı da din değildi.
O zamandan beri sabun bulunmuyor; burnumuz sümük içinde, birbirimizin burnunu siliyoruz.
Herkes tembel, herkes cezalı; yüzlerine tükürelim onların, sonra da yallah boğuntu hücresine!
“Kim daha önce tükürecek” oyunu — hepsi bu.
Size büyük bir sır vereceğim, azizim: Son yargıyı beklemeyin. Her gün onun içindeyiz zaten.
Spoiler içerir*
Albert Camus’nün Düşüşü, bana yalnızca bir roman gibi değil, insanın kendi vicdanına tuttuğu aynası. Kitabı okurken zorlandım ama bu zorluk cümlelerden değil, içimde yankılanan
