mesil erbil
@Mesilerbil
Sınıf Öğretmeni
Marmara üniversitesi
İstanbul
Bingöl, 15 Ekim
14 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
uyuyamıyorumAlıntı
İnsanlar ölüyordu ve onlardan geriye kalan eşyalar ne yapacaklarını bilemiyordu. Nesnelerin kafası karışıyordu insanlar ölünce. Sahiplerini arıyorlardı meraklı gözlerle. Yokluklarına şaşırıyor, yerlerini yadırgıyor, habire tozlanıyor ve tıpkı sahipleri gibi oldukları yerde çürümeye başlıyorlardı.
Sayfa 115
Reklam
uyuyamıyorumEdebiyat
Kimsenin kendi hayatını doğru dürüst yaşamadığı, herkesin başkalarına görünmek için çabaladığı; herkesin ama herkesin bir sözünün olduğu, kimsenin "bilmiyorum," sözcüğünü kullanmadığı, kimsenin bir başkasına "hayır," diyemediği, kimsenin hafızasında anı diye bir parçanın olmadığı, kimsenin bir an bile olsun kendisiyle baş başa kalmadığı, herkesin yalnızlıktan ölesiye korktuğu; herkesin iyi, herkesin kalabalık, herkesin tok, herkesin komik, herkesin güzel, herkesin yakışıklı, herkesin düz karınlı, herkesin gezgin, herkesin okuryazar, herkesin dövmeli, herkesin filtreli, herkesin vefalı olduğu; adına dünya denen, aslında koca bir sirki andıran bu sahnede herkes bu kadar mı yalnız ve çaresiz, diye lavaboya koştum yine kusmak için.
Sayfa 126
Bir çınar gibi büyür elimde unutulmak
Geçer avutulmaktan öteye sessizliğim
Siyah olmak, siyaha tutunmaktan evladır
Sayfa 12
Bin çehreli bir ülke saklıdır gözlerimde
Sayfa 12
Ölüm ve acı birbirine aittir. Acıda ölüm önceden hissedilir. Acıyı yok etmek isteyen ölümü de ortadan kaldırmak zorundadır. Ama ölüm ve acısı olmayan hayat insani bir hayat değil ölmemişlik hayatıdır. İnsan hayatta kalmak uğruna kendini ortadan kaldırır. Muhtemelen ölümsüzlüğe de erişecektir ama hayatı pahasına.
Sayfa 70
