Mesut

Mesut
Yerleşik hayat, yerleşik yabancı..
Ah, bu dünya yalnızca insanların anlamsızca acı çektiği bir yer..
Aklımı yitirmek bana bir nöbetçinin görev yerinde ölmesi gibi onurlu geliyor. Ancak beklemek, deliliğin bu yavaş ve istikrarlı yaklaşımı, uçuruma düşen devasa bir şeyin bu anlık hissi, eziyet eden düşüncenin bu dayanılmaz acısı..
Sayfa 51·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
Herkes aynı şekilde acı çekiyor, herkes aynı şekilde mutsuz. O halde bunun ne anlamı var? Bu delilik değil de nedir?
Sayfa 43·Kitabı okudu
Alıntı
MÜPHEM
Nereye gittiklerini bilmiyorlar, güneşin ne için olduğunu bilmiyor, hiçbir şey bilmiyorlar. Omuzlarının üzerlerinde kafaları yok, omuzlarının üzerlerinde tuhaf ve korkunç küreler var..
Sayfa 7·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
Zayıf insanlar mutluluktan bile korkarlar..
Sayfa 52·Kitabı okudu
İnsan