Henüz yeni başladığım bu roman ilk sayfalarından itibaren kendine çekti. Gerçekten şuan bu romanı Osman Gazi'nin zamanında yaşayan birinin anlatımıyla okuyor gibiyim. Devam ediyoruz bakalım
Yolların Sonu "Yolların Sonu", içimde şiir okumaya ve yazmaya dair bazı hisleri uyandırdı. Belki bu hisler ideolojik bir yerden geliyor, ama yine de şiirlerin çoğunda beni etkileyen, bir şekilde içime dokunan dizeler mutlaka buldum.
Öncelikle kitaba başlarken beklentilerim, Bozkurtlar ve Ruh Adam yüzünden oldukça yüksekti. Dalkavuklar Gecesi, özellikle başlarda benim için oldukça düşük kalmıştı ama sonlara doğru toparladı. Konusu, yazarın diğer kitaplarına nazaran daha eksik kalsa da ben beğendim. Sırada "Z Vitamini"...
Çok fazla kitap okumuş biri değilim ama Ruh Adam mükemmel bir kitap. Şu an kitabın yaklaşık %60'ı bitti ama sanki rüya içinde bir rüya… Selim Pusat’ın içinde başka bir benlik hissediyorum. Atsız Hoca var olsun; diğer kitaplardan çok başka bir karakter taşıyor bu roman