Sibel Özyürek
@Mevsimsi
Ankara
17 Temmuz 1997
4 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Kimse bilmesin üzgünlüğümü
Taşırım ölümüm gibi bu duyguyu
En gizli kuytularında ömrümün
Bir yer var gizlice sevgilimin uyuduğu
Gizlice sevgilim, yaşam kadar acı
Canımı tutuşturan özlem gibi
Özlüyorum derin yokoluşta
Gizlice sevgilimi
Reklam
Artık akşamları dinlenemem
Başım avuçlarında.
İçi korku dolu kış gecesi
Hiç yatağın yok mu sıcak!
Dağları dolduran kır çiçeği
Hangi rüzgârlar seni koklayacak!
Saçlarımı kesip rüzgâra atacağım!
Ta ki haber götürsün bir gün sana!
İçimde bir şeytan var, diyor ki:
Aklına ne gelirse yapsana.
Gün geceye dönmüş, etrafa ışığını yayarken bir yandan yakan güneş yerini yıldızlara ve kavuşamadığı sevgilisi ay’a bırakmıştı.
Susarak unutmayı,
Yaşayarak alışmayı,
Güvenerek aldanmayı,
Ve severek kaybetmeyi öğrenmiş her insan için
Yalnızlık’
Dert değil, sadece zevktir.