Merve
@Meyv
901 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Agustina Bazterrica’yı Leziz Kadavralar ile tanıdıysanız, onu insanın sınırlarını zorlayan, rahatsız edici ama bir o kadar da çarpıcı bir yerden hatırlıyorsunuzdur. Ben de öyleydim; yazar bende uzun süre dağılmayan bir sersemlik, tuhaf ama kalıcı bir hayranlık bırakmıştı. Değersizlere bu yüzden biraz yüksek bir beklentiyle başladım. Sanırım hatayı da tam olarak burada yaptım.
Değersizler, yapay zekânın ardından gelen büyük bir elektrik kesintisiyle çöken dünyanın sonrasında, hayatta kalan kadınların sığındığı bir manastırda geçiyor. Ancak burası bildiğimiz şefkatli, koruyucu mabetlerden değil; katı bir hiyerarşinin hüküm sürdüğü, bedensel acının kutsandığı, karanlık bir kapatma alanı. Bu dünyada karakterler yok, isimler yok; yalnızca rütbeler var: Hizmetçiler, Değersizler, Aydınlanmışlar. Ana karakterimiz, bu baskıcı düzenin içinde hayatta kalmaya çalışırken tuttuğu günlük aracılığıyla bize hem dışarıdaki yıkımı hem de içeride kurulan teolojik şiddeti anlatıyor.
Aradığımı tam olarak bulamamamın nedeni, metnin bir anlatıdan çok bir ayin gibi ilerlemesi olabilir. Ağır aksak, tekrarlara yaslanan ve büyük ölçüde atmosfer kurmaya odaklanan bir metin bu. Ama belki de unuttuğum şey şu: İlk çarpışmanın etkisi her zaman başka oluyor. Bazı yazarlar ikinci kez aynı yerden vurmaz, yalnızca yarayı başka bir biçimde yoklar.
İncelemenizi çok beğendim kitabın hakkını vermişsiniz. Teşekkür ederim. Genelde inceleme kitap okuduktan sonra okurum. Ama keşke incelemenizi önce okusaydım. Bir de Leziz Kadavralar çok iyiydi
Jean-Louis Fournier’in dilimize çevrilen tüm metinlerini okudum. Geriye dönüp baktığımda şunu düşünüyorum ki, yazarı okumayı bir noktada bırakmalı, bu anlamsız külliyat bitirme sevdasından vazgeçmeliydim. Belki o zaman yazarla daha anlamlı bir ilişkim olabilirdi. Şu an geldiğimiz noktada kendisiyle aramız oldukça açık çünkü.
Yazarımız aile üyelerinden bahsetmeyi çok seviyor bildiğimiz gibi. Annesi, babası, eşi ve çocukları kitaplarının ana kahramanlarıydı. Sanırım Fournier ‘bahsetmediğim kim kaldı diye düşünmüş’ ve kardeşi gelmiş aklına. Kendisinden on üç ay küçük erkek kardeşini sahnenin ortasına koymuş ve başlamış hakkında yazmaya. Ya da böyle yapmalıymış ama bir yerde ibre şaşmış ve sahnenin ortasındaki yine Fournier oluvermiş.
Başka insanları anlatırken sürekli ve sürekli kendisinden bahsetmesinden, bunu da yergi gibi gösterip gizli övgüyle bitirmesinden gerçekten çok sıkıldım artık. Edebiyat çok kişisel bir deneyim, sevenleri çok olsa da benim için Fournier defteri açılmamak üzere kapandı. Yeni okuyucalara sabır diler, bu deneyimi uzatmamalarını tavsiye ederim.
Durun bakalım, çabuk pes ettiniz daha birinci derece akrabalar bitmedi. Dedesi, babaannesi onlar var sırada. Sonra amca, hala, yenge, dayı oğlu gibi ikinci derece akrabalar var. Görümce,
elti, kayınpeder gibi akrabaları da unutmamak lazım 😂 Bu pilav daha çok su kaldırır gibi duruyor. Açıkçası birkaç kitabı dışında pek okunacak bir yazar değil ama çerez niyetine iyi gidiyor yine de😃
İran asıllı kadın yazar Shahrnush Parsipur ile tanışma kitabım Erkeksiz Kadınlar. Yakın İran tarihinden izler taşıyan bu metin, yayınlandığı dönemde kadın özgürlüğünü tasvir ettiği ve toplumun ahlak kurallarına uygun olmadığı için yasaklanmış. Ben, kişisel olarak, Orta Doğu ve kadın temalarını çok severek okumam. Bu tarz metinlerde metnin edebi yönünden ziyade kadın dramı ön plana çıktığı için çok oryantalist buluyorum. Fakat bu metin şahane bir alegori, temaların nasıl kullanılacağına dair muhteşem bir örnek.
Kitabın ilk yarısında birbirinden farklı beş kadın karakterin hikayelerini okuyoruz. Kısaca anlatılmasına rağmen karakterleri öyle özenle işliyor ki yazar, bağ kurmadan edemiyorsunuz. Sonrasında ise bu beş karakterin hayatlarının kesişmesine tanıklık ediyoruz.
100 sayfalık bir metinde bunca hassas konu nasıl bu kadar derinlikli işlenebilir, bu kadar akıcı ve nefessiz okunabilir. Çok sevdim çok. Herkese tavsiyemdir. Mutlaka okunmalı.
8/10
27 saatte okudu
·2024 53. kitabı
Seriyi tavsiye eder misiniz?