Dengesiz bir dünyada yönetici vicdandan yoksundur, beyler Dao ve erdemlere karşı gelir, Küçük İnsanlar aç gözlü ve yağmacıdır, onurlu insanlar bir köşeye atılmıştır. Bilgeler kaçmak ya da gizlenmek zorundadır. Açgözlük ve çıkarcılık yaygındır, hükümdar ve yöneticiler birbirlerinden şüphe eder, her yerde kargaşa vardır.
Ağız denen şey, kalbin kapısıdır; kalp denen şey ruhun efendisidir. Hırslar ve fikirler, tercihler ve arzular, düşünceler ve endişeler, bilgelik ve planlar hepsi bu kapıdan çıkar ve girer.