Bir insanın borcu çıktığında yada düşünce herkes etrafından yavaş yavaş kaçar ve uzaklaşırmış. En büyük yalnızlığı ,kalabalığın içinde unutulmakmış. Bazen insanı öyle bir noktaya getirir ki, herkes uzaklaşırken geriye sadece aile kalır. İnsan düştüğünde dost bildikleri kaybolabilir, kapılar yüzüne kapanabilir; ama anne babanın yüreği evladına asla kapanmaz.