Müge
@Mgvns
6 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Viktor Frankl'nin kendi psikoterapi görüşünü savunduğu bu eserde öncelikle görüşünü desteklemek için hayatının Nazi Almanya'sının toplama kamplarında geçen bölümünü anlatıyor sonra da kendi kuramını açıklıyor.
'İnsan en derin acılar içinde bile kendini yaşatacak anlamı bulabilir' diyor Frankl.
Adler'in ve Freud'un (özellikle Freud'un) görüşlerine yer yer katılıp yer yer hafiften mizahi bi dille eleştiriyor.
Sıkı bir psikoloji okuru olarak şahsi fikrim, kendi zamanı ve psikolojiye yaptığı katkılar sebebiyle değerli bir kitaptır. Bu ve benzeri psikolog/psikiyatristler sayesinde psikoloji biliminin temelleri atılmıştır. Lakin günümüz psikolojisine hakim birine kitaptaki görüşler yetersiz gelebilir. Örnek olarak Frankl'nin 'Çelişik Niyet' dediği kavram bugün ters çaba kuralı olarak karşımıza çıkmakta ve yazarın bu durum için önerdiği çözümler bugün bilinenler ışığında yetersiz görünebilmektedir. Kitabı okuma amacınız psikoloji biliminin yapı taşlarını kavramaksa kitap gayet amacına uygun. Tabiki acı hakkındaki yorumlarda da insan kendisi için derin anlamlar bulabilir.
Her bakışın, duruşun, tavrın, en ufak mimiklerin nasıl anlamlara gelebildiklerini Elizabeth'ten derinlemesine öğreniyorsunuz. Sanırım kitabin en beğendiğim yanı buydu. Bunun dışında; romanın sade bir hikayesi var. Okurken yeşilçam filmi izliyormuş hissi uyandırdı.
