Yaratılışın gözle görülebilen büyüklükteki en güzel parçaları dünyaya geldiklerinde farklı biçimde olan kanatlı böceklerdir. Bu biçimlerine ve eşsiz görkemlerine bir süreç sonunda kavuşurlar. Yavaş hareket eden ve sürünen bir tırtıl, birkaç gün içinde ölü gibi hareketsiz duran bir figüre dönüşür, ama bundan sonra yaşamın küçük ölçekte tüm ihtişamı içinde bir değişim gerçekleşir ve muhteşem kelebek ortaya çıkar. Önceki varlıktan eser kalmaz, her şey değişmiştir; artık tüm enerjisi yenidir, yaşam onun için başkadır. Hayvandaki varoluş bilincinin önceki duruma göre aynı olup olmadığını anlayamayız; öyleyse aynı vücut içinde yeniden dirilmenin bundan sonraki varoluş bilincimi sürdürmek için gerekli olduğuna niçin inanmalıyım?